Reistips

Indien al niet vanwege zijn levensvreugde, dan toch zeker vanwege zijn buitengewoon hoge aantal coronadoden geldt de depressieve borderline-staat België als het Brazilië van Europa. In die zin kan men de in de misantropische stijl van het laatbrutalisme gebetonneerde strandpromenade van Oostende terecht bejubelen als het Europese Copacabana. Het schijndode landje heeft van zijn medische noodtoestand een deugd gemaakt en de sector van het vreemdelingenverkeer omgebouwd naar epidemietoerisme.

België biedt vakantie aan werkelijk alle categorieën van zieken. Resistente kinderen worden door het fijne zand aan de kust tussen Knokke en De Panne aangespoord om oma en opa te begraven, terwijl intussen de wegkwijnende ouders de horizon van het Kanaal afspeuren naar de Tweede Golf. Brussel pronkt dan weer graag met haar nieuwe symbool. Nadat van het Atomium een paar ijzeren moleculen weggeslepen werden, verheft zich nu het prachtige genoom van het coronavirus als een landbaken boven de hoofdstad.

Uit de vakantiereistips van taz am wochenende, 4/5 juli

Meta meta meta meta meta

“… the importance of the communicative context in the negotiation of the conditions through which truth is constructed, …”

A quotation from a fascinating study by Marco Jacquemet, Credibility in court – Communicative practices in the Camorra trials (1996). It’s in a paragraph on ‘Metapragmatics in court’ that the author formulates this sentence on truth.

‘The truth, the whole truth, and nothing but the truth’? That’s the basis of legal oats in about all western judicial systems.

Jacquemet’s study shows how truth is constructed, through conditions, that are being negotiated, in a specific communicative context, which has his own importance.

I like that.