nederlands

documenta15: de roep om censuur

Op de valreep, enkele dagen voor het einde van de manifestatie roept de ‘linkse’ krant taz nog maar eens een op om alsnog werken te verwijderen en ‘maatregelen’ te nemen tegen de directie en de organisatoren. Er komt maar geen eind aan de steeds nieuwe antisemitische schandaalwerken op deze documenta15, klaagt de krant – waarbij voor de gemakkelijkheid termen als jodenhaat, Israëlhaat en antisemitische propaganda door elkaar worden geklutst. Wat nu weer de woede opwekt van de anti-anti-zionisten is de vertoning van de Tokyo Reels door het collectief Subversive Film. Leden van deze groep, die zich tussen Ramallah en Brussel beweegt, ontvingen van een Japanse activist een grote verzameling 16mm-films en videocassettes met Palestijns propagandamateriaal uit de jaren 1960 en 1970. ...

english, essays

documenta15, part two: bds

A reflection in two parts on documenta fifteen. Part Two: Anti-anti-Zionism Despite all good intentions, ruangrupa didn't just make friends in Kassel.  Outside the art world, the initial media coverage of documenta fifteen was mainly centered around the accusation of anti-Semitism.  It started even before the official opening of the event. A local blog denounced… Lire la suite documenta15, part two: bds

english, essays

documenta15, part one: lumbung

And that again raises the question: is what can be seen actually intended for the Western viewer? And if not, for whom then? For the local population and the local contexts in which these works were made? Sure, that was the general starting point. And for the colleagues and artists inside and outside the majelises? For them probably the result is less important than the processes that led to it.

nederlands

codex seraphinianus

Een hefschroefregenboogwolk, een toboganjurk, een panopticon gevuld met water, een worm met aan de twee uiteinden een getande bek, twee benen die uitlopen in een nest met drie vogels of een regenscherm of een kano, armen waarvan de hand de vorm heeft van een pen of een hamer of een nijptang, een coronavuurtoren avant la… Lire la suite codex seraphinianus

essays, nederlands

de val van mussolini

De legende gaat dat, voor de dode vrouw aan haar voeten werd opgehangen, een priester een riem om haar kleding draaide, zodat haar rok niet over haar gezicht viel – en het opgewonden publiek niet te zien kreeg wat zich onder de rok bevond. Vijanden ondersteboven hangen is een oud ritueel van vernedering. De apostelen Petrus en Philippus zouden met het hoofd naar beneden zijn gekruisigd; Paulus, die Romeins staatsburger was, werd met het zwaard onthoofd. Wanneer het lichaam dat reeds gestorven is op zijn kop staat (hangt), is men doder dan dood, schrijft Dick Raaijmakers. De vrouw is Clara Petacci, en naast haar hangen aan de balken van een benzinestation op de Piazzale Loreto in Milaan haar geliefde, Benito Mussolini, en enkele van de fascistische getrouwen die samen met hen naar Zwitserland of Oostenrijk trachtten te vluchten. Op 27 april 1945 hielden Italiaanse partizanen hen aan; de volgende dag schoten zij hen dood. De lichamen werden naar Milaan gevoerd om tentoongesteld te worden. Op sommige foto’s blijkt dat er minstens zeven lijken aan de balken van het benzinestation hangen, en dat er ook op de grond nog verschillende verminkte lichamen liggen. Dit was, zou je kunnen zeggen, de val van Mussolini.