hongerstaking

De hongerstaking in Brussel duurt nu zeven weken (49 dagen). Een toenemend aantal hongerstakers is er zeer slecht aan toe (fysiek en mentaal), sommigen hebben geprobeerd zichzelf te doden, anderen hebben hun mond toegenaaid, er zijn er die nu ook water weigeren. Hoe te begrijpen dat deze mensen niet slechts van hun lichaam, maar van hun leven zelf een wapen hebben gemaakt in de strijd om een menswaardig bestaan? Menswaardig bestaan, lichaam en leven zijn hier een onscheidbare eenheid. (...) Dat is niet op de eerste plaats wat er nu in Brussel speelt, maar je kan haar volgen wanneer zij stelt dat bij een hongerstaking meer op het spel staat dan de vernietiging van het lichaam. Het vastende lichaam is het zichtbare instrument van de actie, het ‘theater van de actie’, maar dat is op zich niet het meest opzienbarende. Mensen grijpen voortdurend zelf in op hun lichaam, ...

consumer responsibility

Nevertheless, the industry has discovered that a benevolent part of the consuming population is willing and able to consider and decide whether a specific purchase is promoting a better life (for themselves, for society, for the world in general) or not. And it is more than willing to support these committed  customers in choosing the right stuff. What that finally comes down to is what Berlin-based philosopher Byung-Chul Han calls ‘self-exploitation’. You pay the postal charges, but if you want your package to be delivered to the addressee within a week, you better bring it yourself, since ‘to save the climate’ postal service is reduced to the minimum. If despite everything you decide to fly to your holiday resort, you can pay an extra CO2-supplement. If you don’t want all your fruit and vegetables pre-packed in plastic, you can by re-usable baggies at the checkout. And if necessary, public authorities will force you to do the right thing, such as p.e. separating plastic waste.

grève de la faim à bruxelles

« Ces derniers jours, j’ai l’impression d’être face à une accélération brutale et mortifère : que la plupart se résignent, qu’ils espéraient jusque-là que la grève aurait une issue positive sans trop de dégâts, en se répétant « jusqu’ici tout va bien », mais maintenant, l’on commence à voir le sol approcher; et ils savent que... Lire la Suite →

het mag wat kosten

Ja, shit happens, een ongeluk zit in een klein hoekje. Er zijn natuurlijk talloze manieren om betekenis te geven aan wat er is gebeurd. Je kan de nadruk leggen op de mentaliteit van de dooppeters, of op studentenclubs en hun inwijdingsrituelen, of meer algemeen op machtsstructuren en processen van subjectivering, … Je kan ook kijken naar wat zo’n Axel L. gemotiveerd moet hebben om zich te onderwerpen aan een proef waarvan iedereen – hijzelf ook – wist dat het de bedoeling was dat zij zou uitdraaien op een debacle: lallen, kotsen, wankelen, omvallen, kater.

control in times of plague

"... and when his name was called he had to present himself at the window, it being understood that if he failed to appear it had to be because he was in bed, and if he was in bed he was ill, and if he was ill he was dangerous and so intervention was called for.”
Foucault on plague policy

de crisis voorbij

In de (nieuws)media die ik gewoonlijk volg, word je al maanden bestookt met berichtgeving, analyses, commentaren, essays over hoe de wereld-post-covid19 anders zal zijn – nou ja, toch eigenlijk anders zou behoren te zijn – dan degene die je voor de pandemie gekend hebt.

Créez un site ou un blog sur WordPress.com

Retour en haut ↑

%d blogueurs aiment cette page :