pijpen

Soms windt hij zich nogal op over taalverloedering, en deze week dus over ‘oerwoudgeluiden’ en hoe die term eigenlijk een eufemisme is voor domweg racistisch gebral, dat echter om een of andere reden niet gewoon zo genoemd wordt. Het stuk eindigt: “De waarheid is dat sommige supporters in de marge van de voetbalmat geen oerwoudklanken voortbrengen, maar wel degelijk apengeluiden maken. ..." Los van het feit dat ‘hun smoelen’ in het meervoud een anglicisme is, valt mij vooral ‘de pijpen’ op. Welke pijpen van die lui? Hun broekspijpen? Tabakspijpen? Schoorsteenpijpen?

jianghu: rivières et lacs

En chinois, on connaît un terme composé des caractères pour des rivières et des lacs : jianghu. Dès lors, on traduit généralement jianghu par « rivières et lacs ». On retrouve déjà le concept dans des anciennes poésie et philosophie d’il y a deux mille ans. Parfois jianghu y réfère à des endroits où il y a l’eau,... Lire la Suite →

jianghu: rivieren en meren

Het geschreven Chinees kent een term die samengesteld is uit de karakters voor rivieren en meren: jianghu. Vandaar dat jianghu meestal vertaald wordt door ‘rivieren en meren’. Tweeduizend jaar geleden al vindt men het begrip terug in antieke poëzie en filosofie. Soms duidt jianghu op plekken met water, zoals in ‘de vissen zijn beter af... Lire la Suite →

jianghu: rivers and lakes

In Chinese writing, there’s a term which is composed by the characters for rivers and lakes: jianghu. That is why jianghu is commonly translated as ‘rivers and lakes’. One finds the notion already in ancient poetry and philosophy of two thousand years ago. Sometimes jianghu refers to watery sites, like in ‘fishes are better off... Lire la Suite →

mijn zuster

Ruprecht wil niet alleen weg van “de bleeke gezichten met hun vischachtige kilheid” in Europa, hij wil ook terug naar Maria, het donkere meisje met wie hij zijn jeugd heeft doorgebracht op het landgoed van de familie. De herinnering aan haar houdt voor hem nog steeds een belofte in van sensualiteit en erotiek. Hij kent het gerucht dat Maria eigenlijk het buitenechtelijke kind is dat zijn vader verwekt heeft bij een van de bediendes, maar “Dat kon zoo zijn. Maar dat kon ook heel anders zijn.” Je voelt het al snel aankomen: vijftig pagina’s verder blijkt de negerin Maria waar hij naar verlangt wel degelijk zijn halfzus.

a long goodbye

Jan Blommaert is saying farewell to life. And as far as his public life is concerned, he does so in the way people have got to know him: astute, critical and engaged in the world around him, but not without questioning his own position in it. Jan Blommaert has always been an inspiring researcher and... Lire la Suite →

Créez un site ou un blog sur WordPress.com

Retour en haut ↑

%d blogueurs aiment cette page :